Muzeum - Dom Urodzin św. Maksymiliana

Muzeum - Dom Urodzenia św. Maksymiliana Kolbe

ul. Św. Maksymiliana Marii Kolbego 9
98-220 Zduńska Wola
tel. 518 014 880
godziny otwarcia:
wtorek - piątek 10.00 - 12.00 oraz 14.30 - 16.30
sobota i niedziela 15.00 - 17.30
W pozostałe dni na życzenie, po wcześniejszym zgłoszeniu
w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
ul. Kościelna 20 tel. (0-43) 823 27 28
Grupy pielgrzymkowe prosimy o kontakt telefoniczny
WSTĘP WOLNY

Muzeum mieści się w domu, w którym Święty - Patron Naszego Miasta, przyszedł na świat. Jest to odremontowany według dawnych wzorów dom tkacki. Ekspozycja została przygotowana i zaprojektowana przez pracowników i sympatyków miejskiego muzeum. W całości oparta jest o zbiory tej placówki, dokumentującej już od lat życie i związki Św. Maksymiliana i Jego rodziny z naszym miastem. Muzeum otwarto 8 stycznia 1994 r., w dniu setnej rocznicy urodzin Świętego.

Jest to pierwsza w dziejach naszego miasta stała ekspozycja muzealna. Wystawa ma charakter biograficzno-historyczny. Ukazuje kolejne etapy życia i działalności Świętego Maksymiliana, Jego drogę do świętości ze Zduńskiej Woli przez Polskę i świat aż do męczeńskiego finału w bunkrze głodowym KL Auschwitz. Z myślą o turystach i pielgrzymach nie znających Zduńskiej Woli uwypuklono również charakter miasta pod koniec XIX w., jako ciągle jeszcze wtedy powstającego ośrodka przemysłu włókienniczego.

Maszyny i urządzenia używane do produkcji tkanin (warsztaty tkackie, kołowrotki, zwijarki do nici, czółenka, stemple do tkanin, próbki gotowych materiałów itp.) przybliżają codzienną pracę rodziców Maksymiliana i setek innych rodzin w niegdysiejszej Zduńskiej Woli. Uzupełnieniem są dokumenty, świadectwa i dyplomy cechowe, fotografie i pocztówki ukazujące dawną społeczność katolicką na tle wielokulturowej i wielonarodowościowej Zduńskiej Woli. Możemy również zajrzeć do pomieszczenia dawnej kuchni, w której skupiało się ówczesne życie rodzinne i zasiąść przy gościnnym stole, w otoczeniu dawnych mebli i sprzętów kuchennych.

Historia powstania domu urodzenia - muzeum

Mieszkanie na ulicy Browarnej było duże, jednoizbowe. Na środku stały cztery masywne warsztaty tkackie. Przez cały tydzień biegały po nich w tę i w tę stronę czółenka, stukała drewniana rama z osnową i wypływał z niej miękko świeży zwój płótna.

W jednym końcu izby za szafą i zasłoną stały łóżka Kolbów. Na zwykłej staroświeckiej komodzie Maria urządziła ołtarzyk. Tu było święte miejsce rodziny Kolbów: duży, ładny obraz Jasnogórskiej Pani, kwiaty i czerwona lampka oliwna. Tu zbierali się domownicy na modlitwę: czeladnik, terminatorzy, sąsiedzi...

(Maria Kączkowska: Ojciec Kolbe, s. 9-10).

Dom, w którym zamieszkali po ślubie Julian i Marianna Kolbowie 5 października 1891 roku, wyglądał zupełnie inaczej. Był to piętrowy budynek ze spłaszczonym dachem, posiadający na piętrze kilka mieszkań. Kolbowie zajmowali połowę parteru, gdzie mieściła się jedna izba, która przy pomocy przepierzenia została podzielona na część warsztatową i mieszkalną. Był kryty papą. Państwo Kolbowie mieszkali tutaj około 3 lat. W okresie międzywojennym budynek ten był przeremontowany, nieco podwyższony, dając więcej pomieszczeń mieszkalnych. Do roku 1988 dom ten zamieszkiwany był przez wiele rodzin.

Już po beatyfikacji, a jeszcze bardziej po kanonizacji wielokrotnie kolejni proboszczowie wszczynali starania, aby miejsce gdzie przyszedł na świat tak wielki Święty, zostało zabezpieczone i przybliżało potomnym te wartości, jakie swoim życiem świadczył ojciec Kolbe. Starania te przez wiele lat były nieskuteczne. Poprzedni proboszcz ks. prałat Kazimierz Chłopecki, postarał się o zrekonstruowanie kopii Domu Urodzenia na terenie parafialnym. W międzyczasie - 12 kwietnia 1988 r. nowe władze miejskie przekazały Parafii Wniebowzięcia NMP aktem notarialnym budynek, w którym urodził się Rajmund Kolbe.

Wprawdzie budynek przetrwał obie wojny światowe, ale z powodu bardzo złego stanu technicznego został rozebrany, po czym w tym samym miejscu, staraniem obecnego proboszcza ks. prałata Józefa Nocnego, w latach 1991-1993 dom zrekonstruowano. Przy rekonstrukcji użyto możliwie największą ilość fragmentów ze starego domu, aby to co istotne przetrwało do naszych czasów.

W związku z jubileuszem 100-lecia urodzin świętego Maksymiliana i obchodami roku Maksymilianowskiego na prośbę Rady Miasta i Parafii WNMP Muzeum Historii Miasta w okresie jesienno-zimowym 1993/94 przygotowało ekspozycję, którą uroczyście otwarto w 100 rocznicę urodzin, dnia 9 stycznia 1994r., podczas uroczystej inauguracji roku Maksymilianowskiego. W tym czasie /9.01/ Jego Ekscelencja ks. bp. Henryk Muszyński dokonał poświęcenia i otwarcia Muzeum Pamięci okolicznościowej ekspozycji w odrestaurowanym domu urodzenia św. Maksymiliana. W uroczystościach tych oprócz dostojników kościelnych i państwowych na czele z premierem Waldemarem Pawlakiem i marszałkiem senatu RP Adamem Struzikiem, uczestniczyli też ojcowie franciszkanie z Polski, Czech, Węgier i Włoch.

Dom Urodzenia św. Maksymiliana znajduje się w odległości około 200m od kościoła parafialnego WNMP, przy ulicy św. Maksymiliana 9 /dawnej Browarnej/. Obecny budynek zawiera przede wszystkim stałą ekspozycję pamiątek związanych z życiem i działalnością świętego i środowiskiem, w jakim wzrastał. Na piętrze urządzono pokój mieszkalny, którego wystrój nawiązuje do wyglądu przeciętnego mieszkania rodziny robotniczej z tamtego okresu. Niezwykle ciekawa jest wystawa prac rzeźbiarskich, przedstawiających postać św. Maksymiliana, wykonaną w różnych technikach. Dom jest dość obszerny, parterowy z poddaszem. Na dole urządzone są 4 izby, przecięte obszerną sienią, zaraz po wejściu od ulicy napotyka się tablicę z napisem "Witamy w tym świętym miejscu".

Ekspozycja Muzealna

Dom jest dość obszerny, parterowy z poddaszem. Na parterze urządzone są cztery izby przecięte obszerną sienią, z której do najważniejszego pokoju na poddaszu prowadzą drewniane schody. Każda z izb ukazuje św. Maksymiliana w inny sposób. Jest tutaj pokój życia, pokój duchowości, kuchnia, pokój tradycji miasta oraz pokój narodzin.

Pokój życia przedstawia całe życie i działalność świętego poprzez eksponaty związane z okresem dzieciństwa i młodości, z największym dziełem jego życia jakim był Niepokalanów, z misją w Japonii i męczeńską śmiercią w Oświęcimiu. Można tu obejrzeć liczne pamiątki - zdjęcia, odbitki dokumentów oraz archiwalne numery "Rycerza Niepokalanej".

Następne pomieszczenie - pokój myśli i duchowości ojca Kolbego. Specyfiką tego pokoju są liczne myśli i aforyzmy świętego wypisane na kolorowych sercach poustawianych na gablotach, przeplatanych pomiędzy rzeźbami, zawieszonych też przy suficie, które poruszają się przy większej liczbie zwiedzających dodając życia temu pomieszczeniu. Dzięki tym aforyzmom, które są krótkimi podsumowaniami Jego przemyśleń, wchodzi się w kontakt z żywą osobą, która dzieli się swoim wnętrzem.

Druga cechą charakterystyczną tego pomieszczenia są liczne rzeźby, często amatorskie, które pozostały po konkursie na rzeźbę o ojcu Maksymilianie, który odbył się w Zduńskiej Woli po Jego kanonizacji w 1984r. Tutaj można zobaczyć jak inni go widzą i odkrywają. Perełką tego pomieszczenia, której nie powinno się pominąć jest "Regulamin życia", jaki napisał sobie 26-letni o. Kolbe i którego przestrzegał przez całe życie. Odkrywa on Jego ideały, dążenia, pracę nad sobą i tajemnicę wzrastania do świętości.

Kolejne pomieszczenie to kuchnia, która w przedwojennym domu była centrum życia każdej rodziny. Tak też było w rodzinie Kolbów. To tutaj znajdowało się "ognisko rodzinne" - tu było najcieplej, a przy stole gromadziła się cała rodzina. Tutaj oprócz gotowania wykonywało się większość prac domowych. W izbie tej można zobaczyć meble i sprzęty domowe używane przez rodziny zduńskowolskie pod koniec XIX wieku. Jest tutaj też kącik toaletowy z tego okresu. Liczne eksponaty zebrane w tym kuchennym pomieszczeniu tworzą rodzinną i niemal żywą atmosferę.

Nie sposób dobrze poznać osobę, nie znając jej środowiska rodzinnego, otoczenia i atmosfery, w jakiej ta osoba wzrastała. Miasto Zduńska Wola, które znalazło się pod zaborem rosyjskim, było mieszanką ludności polskiej, niemieckiej i żydowskiej, mimo wielu różnic współżyjącą ze sobą w zgodzie i harmonii. W pokoju tradycji miasta można obejrzeć liczne obrazy, widokówki, fotografie przedstawiające Zduńskę Wolę w tym okresie. W mieście dominował przemysł tkacki, tkactwem trudnili się też rodzice i dziadkowie św. Maksymiliana. Znajdują się tu więc liczne kołowrotki, fragment warsztatu tkackiego, krosno gotowe do pracy, maszyna żakardowa - sprzęty nie obce rodzinie Kolbów.

Na poddaszu znajduje się najważniejszy pokój: pokój narodzin. Jest to tradycyjny pokój z końca XIX wieku, w którym znajduje się łóżko, szafki nocne, lustro, szafy, stół oraz kołyska i ołtarzyk przy którym gromadziła się cała rodzina na wspólną codzienną modlitwę. Tutaj właśnie w nocy około godziny drugiej, w dniu 8 stycznia 1894r. przyszedł na świat drugi syn państwa Kolbów, Rajmund, późniejszy św. Maksymilian Maria Kolbe.

Gościmy

Odwiedza nas 12 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
338101