Kaczorowski Paweł

Paweł Kaczorowski (ur. 22 marca 1974 w Zduńskiej Woli) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy lub pomocnika, reprezentant Polski i trener piłkarski.

 

 

Kariera juniorska:

  • Pogoń Zduńska Wola

Kariera seniorska:

  • Pogoń Zduńska Wola
  • –1996 LZS Rychłocice
  • 1996–1997    Pogoń Zduńska Wola
  • 1998–1999    KSZO Ostrowiec Świętokrzyski    11    (0)
  • 1999–2000    Lech Poznań    22    (1)
  • 2000–2002    Polonia Warszawa    54    (1)
  • 2003–2004    Lech Poznań    43    (2)
  • 2005    Legia Warszawa    10    (1)
  • 2006    Wisła Kraków    0    (0)
  • 2007    Śląsk Wrocław    12    (1)
  • 2007–2008    Warta Poznań    14    (0)
  • 2008–2010    Stilon Gorzów    40    (3)
  • 2011    Tur Turek    8    (0)
  • 2012    Kolejorz Poznań    
  • 2012    Lech Poznań (oldboje)
  • 2012    Jutrzenka Warta
  • 2013–2016    Hallingdal FK    53    (5)

Kariera reprezentacyjna:

  • 2000–2005     Polska    14    (1)

Paweł Kaczorowski swoją karierę rozpoczynał w Pogoni Zduńska Wola. Następnie grał do 1996 roku w klubie LZS Rychłocice. W 1996 roku ponownie w Pogoni Zduńska Wola. W 1998 roku przeniósł się do KSZO Ostrowiec Świętokrzyski.

 

 

W polskiej Ekstraklasie debiutował 8 marca 1998 roku w barwach KSZO w spotkaniu z Lechem Poznań (1-1). W KSZO rozegrał 11 spotkań. W sezonie 1999/2000 grał w Lechu Poznań. Rozegrał tam 22 spotkania i strzelił w 15 kolejce pierwszego gola w Ekstraklasie. W 2002 roku zmienił klub na Polonie Warszawa, rozegrał tam 54 spotkania i zdobył 1 gola. W 2001 roku zdobył Puchar Polski. Również w Polonii dostał przydomek od kibiców Legii „Chórzysta”, za przyśpiewki obrażające Legionistów.

W 2003 roku wrócił do Lecha Poznań. Rozegrał tam 43 spotkania i strzelił 2 bramki, w 2004 roku zdobył Puchar Polski oraz Superpuchar. W 2005 roku przeniósł się do Legia Warszawa. W trakcie wchodzenia na boisko zostawał wygwizdywany i rzucali w niego gumowymi kaczkami kibice Legii, co spowodowane było tym, że piłkarz dopuścił się podczas gry w Lechu Poznań obrażania warszawskiego klubu. Rozegrał 10 spotkań i strzelił 1 bramkę.

Po rundzie jesiennej zmienił klub na Wisłę Kraków. Rozegrał tam tylko 1 spotkanie w Pucharze Ekstraklasy. Po czym przeniósł się do Śląska Wrocław. Rozegrał 11 spotkań i strzelił 1 bramkę. Na ekstraklasowych boiskach rozegrał 140 spotkań, w których strzelił 5 bramek. W 2007 roku przeniósł się do Warty Poznań. W ciągu roku rozegrał 14 spotkań. W 2008 roku kontrakt podpisał z Stilonem Gorzów.

 

 

Od rundy wiosennej w 2008 roku jednak w niej nie grał bo Mieczysław Broniszewski nie widział w kadrze. Po zmianie trenera na Adama Topolskiego wrócił do kadry. Występuje najczęściej pod koniec meczu, na ostatnie pół godziny. W debiucie w kadrze Adama Topolskiego strzelił gola. Po sezonie podpisał kontrakt jeszcze na rok.

W 2009 roku jest lepiej przygotowany i gra całe mecze. W czerwcu 2010 roku działacze GKP nie przedłużyli kontraktu z nim. W Stilonie rozegrał 40 spotkań i trafił 3 razy do siatki. Od października 2010 został trenerem IV klubu w woj. lubuskim - Pogoni Skwierzyna. W rundzie wiosennej sezonu 2010/2011 wznowił karierę podpisując kontrakt z Turem Turek, gdzie w 2011 wraz z Wojciechem Wąsikiewiczem pełnił funkcję trenera.