Maciński Jerzy

Jerzy Wojciech Maciński starszy strzelec ps. "Pokrzywa" (ur. 15 lipca 1921 roku w Zduńskiej Woli, zm. 30 kwietnia 1992 w Zduńskiej Woli). Syn Stanisława i Marii z domu Zakrzewska.

W latach 1939-1944 w konspiracji w Warszawie Polska Organizacja Zbrojna, później Armia Krajowa. W czasie powstania w batalionie "Chrobry I". Walczył na Woli jako zwiadowca. Brał udział w zdobyciu Nordwache i zwalczaniu czołgów. Poszedł z batalionem na Starówkę. Po zbombardowaniu pasażu Simonsa przeszedł kanałami do Śródmieścia. Ranny w prawą rękę odłamkiem pocisku granatnika na barykadzie przy Poczcie Głównej.

Po zakończeniu walk odszedł z wojskiem do niewoli i został przewieziony do Stalagu 344 Lamsdorf, a stamtąd do Stalagu XIII-D Nurenberg, numer jeniecki 105614. Powrócił do Zduńskiej Woli, gdzie zmarł 30 kwietnia 1992 roku. Pochowany na cmentarzu na Łaskiej, w części katolickiej, przy głównej alei.