Mataśka Helena

Helena Mataśka (ur. 24 czerwca 1920 r. w Zduńskiej Woli, zm. 14 stycznia 2022 r. w szpitalu w Sieradzu) była najmłodszą córką w rodzinie tkaczy Antoniego i Katarzyny Chrzanów. W latach 1940-1944 przebywała w Warszawie, gdzie została zaangażowana przez swoją siostrę Janinę do konspiracji ZWZ-AK pod ps. „Grażyna”. Dwa tygodnie przed wybuchem powstania warszawskiego wróciła do Zduńskiej Woli (starsze siostry – Janina „Janeczka” i Antonina „Tola” brały udział w walkach o stolicę).

 

 

10 czerwca 1946 r. wyszła za mąż za rolnika z Tymienic Kazimierza Mataśkę i wyjechała za pracą do Szczecinka (woj. zachodniopomorskie). W roku 1952 rozpoczęła pracę w tamtejszej Powszechnej Spółdzielni Spożywców „Społem”. Całe swoje zawodowe życie była związana z „Społem”.

W 1957 r. wróciła na stałe do Zduńskiej Woli, gdzie przez wiele lat pełniła funkcję kierownika Działu Społeczno-Samorządowego PSS „Społem”, będąc jednocześnie niestrudzoną działaczką i orędowniczką ruchu spółdzielczego. Na emeryturę przeszła w 1980 r., jednak dalej pracowała. Społecznie angażowała się również w sprawy Zduńskiej Woli. W swojej pracy zawodowej i społecznej była ukierunkowana na rzecz działań dla kobiet i ich rodzin pełniąc funkcję wiceprzewodniczącej Zarządu Miejskiego Ligi Kobiet w Zduńskiej Woli. W latach 1965-1976 była przewodniczącą Miejskiego Wydziału Spółdzielczyń.

Od założenia w roku 1975 Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli jest jego członkiem. W 2015 r. nadano jej godność członka honorowego. Należy również do Związek Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Za swoją pracę społeczną i zawodową została uhonorowana m.in. Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Urodziła dwoje dzieci, doczekała się pięciorga wnuków i ośmiorga prawnuków. Miała 102 lata.