Rezler Józef

Józef Rezler (ur. 1915 roku w Zduńskiej Woli, zm. 13 XII 1993 w Bydgoszczy) - skrzypek, wirtuoz, pedagog, członek zespołu muzycznego polskiej YMCA w I Dywizji Pancernej, koncertmistrz Filharmonii Pomorskiej. Urodzony Zduńskiej Woli, tu ukończył szkołę powszechną i rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim. Rodzice przenieśli się do Łodzi, gdzie od roku 1930 roku kontynuował naukę u prof. A. Wiłkomirskiego (ojca Kazimierza) następnie u prof. Löwensteina w konserwatorium, H. Kijeńskiej - Dobkiewiczowej. W latach 1935-1939 studiował u prof. G. Baumgartena. Dyplom uzyskał po wojnie w PWSM w Sopocie w roku 1956.

W 1934 roku rozpoczął działalność jako muzyk orkiestrowy w Filharmonii w Łodzi. (Koncertował wówczas pod dyrekcją W. Bierdiajewa, T. Rydera, O. Straszyńskiego, G. Georgesem, H. Abendrolh, T. Kissewetter, B. Schulc i inni. Koncertowali z tym zespołem A. Sari, H. Schering, J. Handel, E. Ney, H. Sztompka i inni). Ponadto koncertował jako kameralista ze znanym wiolonczelistą G. Teschnerem, oraz jako kameralista w rozgłośni PR w Łodzi. (ostatni recital w 1939 z Wł. Kędrą).

Wybuch wojny przerwał mu studia. W czasie działań wojennych włączony do I Dywizji Pancernej gen. Maczka, włączony do Ekipy Polowej YMCA z siedzibą w Lingen, gdzie w latach 1945-1946 grał jako skrzypek solista i członek orkiestry w obozach wojskowych na terenie Niemiec, Holandii i Belgii. Z ramienia YMCA prowadził także kursy dokształcania muzycznego.

Do kraju powrócił pod koniec 1946 roku do Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie przebywała jego żona i córka. Tam rozpoczął pracę w Miejskiej Szkole Muzycznej przekształconej w 1948 w PSM. Kontynuował tę pracę do 1951 roku. Jednocześnie prowadził zespół muzyczny "Odeon" przy Ekspozyturze Urzędu Wojewódzkiego. Był także prezesem Związku Zawodowego Muzyków w Gorzowie Wielkopolskim.

W 1950 roku przeprowadził się do Bydgoszczy i rozpoczął prace w orkiestrze radiowej swojego stryjecznego brata Arnolda Rezlera. Jednocześnie koncertował jako solista i kameralista, nagrywał dla Polskiego Radia. Był członkiem zespołu E. Raabego. W 1956 został muzykiem Filharmonii Pomorskiej, gdzie pełnił funkcje koncertmistrza. Grał także w kwartecie FP (w składzie: E. Statkiewicz - I skrzypce, S. Roszak - II skrzypce, J. Rezler - altówka, Alfred Scholz - wiolonczela). Również w tym roku uzyskał dyplom na Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie.

Po wyjeździe E. Statkiewicza kwartet zawiesił swoja działalność. Odrodził się pod kierownictwem Józefa Rezlera w składzie J. Wilson, K, Salecki, J. Rezler, M. Wasiółka. Grał w zespole muzyki dawnej (późniejsza CB) na violi d'amore, doskonalił się w grze na tym instrumencie (jako jeden z dwóch muzyków w kraju). Od 1964 roku był przewodniczącym oddziału Bydgoskiego Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków i wiceprezesem Zarządu Głównego w Warszawie. Członek sekcji Muzycznej KPTK.

Należał do nielicznych artystów, którym udawało się godzić pracę artystyczną z działalnością popularyzatorską i społeczną. Zasiadał w różnych gremiach, ciałach i towarzystwach, pełniąc w nich odpowiedzialne funkcje. Gdy zamierzał przeprowadzić się na stare lata do domu przedwcześnie zmarłego syna w Warszawie, zdarzył się tragedia niczym z muzycznego melodramatu. W czasie charytatywnego koncertu w bydgoskim DPS, dostał ataku serca i na oczach oniemiałych pensjonariuszy, osunął się na podłogę i już nigdy nie odzyskał przytomności. Zmarł 13 XII 1993 roku.