Wojtyś Leszek

Ks. Leszek Wojtyś (ur. 19 lipca 1933 roku w Sroczkowie k. Kielc, zm. 24 marca 2017 w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Łaźniewie) polski duchowny rzymskokatolicki, orionista. Twórca i dyrektor schroniska dla bezdomnych mężczyzn w Henrykowie. Wyróżniony tytułem "Zasłużony dla Miasta Zduńskiej Woli", który otrzymał w 2005 roku. Cztery lata później został odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za ofiarną pomoc drugiemu człowiekowi.

 

 

Pochodził z naszej gminy, urodził się 19 lipca 1933 roku w Sroczkowie. Był piątym dzieckiem spośród dziewięciorga dzieci Józefa i Marii z d. Wołoszynowska. Pięćdziesiąt dwa lata temu rozpoczął życie zakonne, 13 lipca 1958 r. przyjął święcenia kapłańskie. W latach 1987 - 1991 był proboszczem parafii p.w. św. Antoniego w Zduńskiej Woli.

Ks. Leszek Wojtyś całe życie poświęcił pracy z osobami bezdomnym i uzależnionymi od alkoholu. Miał 84 lata, z czego 65 lat spędził jako kapłan.  Stworzył i prowadził Schronisko dla Bezdomnych Mężczyzn im. bł. Franciszka Drzewieckiego w Henrykowie k. Zduńskiej Woli. Jego budowę  rozpoczął w 1987 roku, otwarte zostało 25 października 1994 r. Ksiądz Leszek od początku był jego kierownikiem, kapłanem, intendentem, a nawet kucharzem. Do tego zduńskowolskiego przytuliska swoich "aniołków" szukał i zbierał z dworców, ulic i melin.

 

 

Wcześniej pracował w schronisku „Don Orione” w Czarnej k. Wołomina. Sam mocno schorowany, żył dzięki  piątemu już rozrusznikowi serca i bardzo intensywnemu, kosztownemu leczeniu. Ks. Leszek Wojtyś – w opiniach środowiska, w którym pełnił posługę kapłańską - to współczesny święty z naszych ulic. Człowiek niezwykle uczynny, czyniący wszędzie dobro, zawsze skromny, szczery w wypowiedziach, skuteczny i szybki w działaniu. Przez swych podopiecznych, którymi byli bezdomni z całej Polski, a czasem nawet obywatele innych krajów, nazywany Tatulkiem lub Ojcem.

W 1999 r. uhonorowany został tytułem Zduńskowolanina Roku za działalność społeczną, a w 2004 roku wprowadzony został do Galerii Niepospolitych Zduńskowolan, tworzonej od lat przez Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola i Towarzystwo Przyjaciół Zduńskiej Woli. W 2005 został uhonorowany tytułem „Zasłużony dla Miasta Zduńskiej Woli”, a w 2009 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Zduńskiej Woli.

 

 

Miał 83 lata życia, 64 lata profesji zakonnej oraz 58 lat kapłaństwa. Uroczystości pogrzebowe pod przewodnictwem J.E. ks. biskupa Stanisława Gębickiego z Diecezji Włocławskiej, odbyły się 30 marca 2017 w Zduńskiej Woli, w Parafii pw. Św. Antoniego Padewskiego. Śp. ks. Wojtyś spoczął w zakonnym grobowcu na cmentarzu miejskim w Zduńskiej Woli (ul. Bema).