Kacer Pelagia

Pelagia Kacer (1908-2000) wybitna nauczycielka i wychowawczyni kilku pokoleń zduńskowolan, żona Jana zamordowanego w 1940r. w Katyniu. Dzieci i młodzież pamiętały ją zawsze jako serdecznego i niezawodnego przyjaciela. Na wniosek Ministra Oświaty, Uchwałą Rady Państwa z dnia 22 grudnia 1954 r. nr 0/994  odznaczona została Medalem 10-lecia Polski Ludowej.

 


portret autorstwa Stanisława Klingera, ze zbiorów TPZW

 

Pelagia Kacer – była wybitną nauczycielką i wychowawczynią kilku pokoleń zduńskowolan. Dzieci i młodzież pamiętały ją zawsze jako serdecznego i niezawodnego przyjaciela. Pelagia zwana przez setki dzieci i uczniów "ciocia Pelą" Kacer, z domu Dobrowolska, córka Michała.

Przez wiele lat uczyła w Szkole Podstawowej nr 4 w Zduńskiej Woli. Kształciła też przyszłych nauczycieli w dawnym "Elektroniku". Przez kilkadziesiąt lat, niemal do ostatnich chwil życia, pracowała dla Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. To jej zasługą było m.in. w latach 80. XX wieku zorganizowanie placu zabaw przy ul. Piaskowej w Zduńskiej Woli.

Do końca swych dni mówiąc o swoim zamordowanym mężu nie wspominała o oprawcach z nienawiścią. Miała jednak wielki żal, że do męża nie dochodziły jej listy, a te które wracały jako niedoręczone, doprowadzały ją już w czasie wojny niemal do furii. Ale miała wsparcie w swej - jak to nazywała męce pocztowej - w rodzinie. W bracie Władku i mamie Jadzi. A potem, w kolejnych latach po wojnie, w synu i całej rodzinie Dobrowolskich.

Kiedy powstało Muzeum Historii Miasta Zduńska Wola, pani Pela starała się przez wiele lat przybliżać tragedię z 1940 roku. Ówczesny dyrektor tej placówki, Jerzy Chrzanowski podkreśla, że była jakby częścią muzeum. Ona jako jedna z pierwszych w Zduńskiej Woli namawiała już w latach 80. XX wieku, aby postawić tablicę, czy pomnik ofiarom Katynia. Ten zbudowano dopiero po jej śmierci.